TheSize Of Our World

Have you even wondered how big planets and the stars are? Here's a very good model that shows how big or small they can be.

source rense.com

Food For Love

Lover, they say, live on love and fresh air maybe that is why one rarely, if ever, finds reference to food in love songs. Poets hardly ever sing of food; poets too live on poetry and fresh air perhaps.

In Myanmar pastoral songs and madrigals, there is quite a number of references to food. The Myanmar swain in calling his maid to 'come and live' with him, does not sing of the pleasures of the hills, valleys, dale and craggy mountains; he does not promise her 'beds of roses' but only a coverlet of cowhide and thicks cotton blanket to wrap her up tenderly and lull her to sleep with the music of his bamboo flute.

To her swain's invitation, the maid responds with a promise of a meal she would cook with roselle buds and land crabs, shells and all, and a dish of field mouse sweetened with white pumpkin; she said she would spread the royal banquet before her man, as the sun rises high in the cool drowsy weather; so that he will doze off in a luxurious nap after the meal.

ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္၏ Coulourful Myanmar စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ထားပါတယ္။

ဂဲန္ဂ်စ္ခန္၏ သားစဥ္ေျမးဆက္

ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ မေသမီမွာ သူ၏တတိယသား ေအာဂဒဲကို သူ႔ရာထူးဆက္ခံပါေစလို႔ ေတာင္းဆိုတယ္။ အဲဒါလဲ အင္မတန္မွန္တဲ့ ေရြးေကာက္ခ်က္ျဖစ္တယ္။ ေအာဂဒဲဟာ သူ႔ပံုစံနဲ႔ သူစြမ္းတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ သူေခါင္းေဆာင္ၿပီး ေမာင္ဂိုတပ္ေတြဟာ တရုတ္မွာလဲ ဆက္တိုက္တယ္။ ရုရွအားလံုးကိုလည္း ေခ်မႈန္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဥေရာပႏိုင္ငံကိုလဲ ထိုး၀င္တယ္။ ေမာင္ဂိုတပ္ေတြဟာ ၁၂၄၁ မွာ ေပါလစ္ဂ်ာမန္နဲ႔ ဟန္ေဂရိယတပ္ေတြကို လံုး၀ေခ်မႈန္းၿပီး ဗုဒဖက္စ္ကိုေက်ာ္ၿပီး ေရာက္လာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏွစ္မွာပဲ ေအာဂဒဲေသဆံုးၿပီး ေမာက္ဂိုတပ္ေတြဟာ ဥေရာပက ဆုတ္ခြာသြားတယ္။ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာေတာ့ပါ။

ေမာင္ဂိုအႀကီးအကဲေတြဟာ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေအာဂဒဲကို ဆက္ခံမယ့္သူကို ေရြးမရႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ၿပီးမွ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ရဲ႕ေျမးေတြျဖစ္တဲ့ မန္ဂုခန္နဲ႔ ကုဗလိုင္ခန္ဆိုတဲ့ ခန္မင္းႀကီးႏွစ္ပါး လက္ထက္မွာ ေမာင္ဂိုေတြဟာ အာရွကို ဆက္လက္တိုက္ခိုက္ျပန္တယ္။ ၁၂၇၉ မွာ တရုတ္အားလံုးကို ကုဗလိုင္ခန္က သိမ္းယူၿပီးတဲ့အခါ ေမာင္ဂိုေတြဟာ သမိုင္းမွာ အက်ယ္ျပန္႔ဆံုး ၾကည္းလက္နက္ႏိုင္ငံကို အုပ္စိုးႏိုင္သူေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ သူတို႔ပိုင္နက္ထဲမွာ တရုတ္ ၊ ရုရွနဲ႔ ဗဟုိအာရွေတြလည္းပါတယ္။ ပါရွနဲ႔ အေရွ႕ေျမာက္အာရွ အားလံုးနီးပါးလည္း ပါတယ္။ သူတို႔တပ္ေတြက ပိုလန္က ေျမာက္အိႏၵိယအထိ ေအာင္ျမင္စြာ လုယက္တိုက္ခိုက္ႏိုင္တယ္။ ကိုရိယ တိဗက္နဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွ တခ်ိဳ႕ေဒသေတြကလည္း ကုဗလိုင္ခန္ရဲ႕ လက္ေအာက္ခံျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဟုိအခ်ိန္အခါက ေရွးခတ္ပံုစံ ခရီးလမ္း ဆက္သြယ္ေရးအတိုင္း ဒီေလာက္က်ယ္တဲ့ လက္နက္ႏိုင္ငံကို ဘယ္နည္းနဲ႔မွ အၾကာႀကီး သိမ္းမထားႏိုင္ပါ။ အဲဒါနဲ႔ ေမာင္ဂိုလက္နက္ႏိုင္ငံဟာ မၾကာခင္ အစိတ္စိတ္ကြဲရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ဂိုမင္းဆက္ ေထာင္ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ေမာင္ဂိုစိုးမိုးျခင္း အၾကာႀကီးဆက္လက္ တည္တန္႔တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ေမာင္ဂိုေတြကို တရုတ္က ၁၃၆၈ မွာတုိက္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ရုရွမွာ သူတို႔အုပ္ခ်ဳပ္ရက္ ဒါ့ထက္ရွည္ပါတယ္။ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ရဲ႕ေျမး ဗတုထူေထာင္တဲ့ ေရႊတပ္ဖြဲ႕ေခၚ ရုရွေမာင္ဂိုႏိုင္ငံဟာ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ရာစုႏွစ္အထိ ဆက္လက္တည္ရွိၿပီး ဂရိုင္မိယခန္ႏိုင္ငံဟာ ၁၇၈၃အထိ မပ်က္မစီး ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ရဲ႕ သားေတြေျမးေတြ ထူေထာင္တဲ့ မင္းဆက္ေတြဟာ ဗဟုိအာရွနဲ႔ ပါရွမွာရွိတယ္။ အဲဒီေနရာေတြကို ေမာင္ဂိုေသြးပါတဲ့ တိမာရ္ေခၚ တမာလိန္းက တစ္ဆယ့္ေလးရာစုႏွစ္မွာ သိမ္းယူတယ္။ သူက ဂဲန္ဂ်စ္ခန္အက်ိဳး မင္းဆက္ခံယူတယ္။ တမ္လိန္မင္းဆက္ဟာ ေနာက္ဆံုးတစ္ဆယ့္ငါးရာစုႏွစ္ေရာက္မွ အဆက္ျပတ္သြားတယ္။ ဒါေတာင္ ေမာင္ဂိုပိုင္ဆိုင္အုပ္စိုးမႈေတြ ၾကြင္းက်န္ေနေသးတယ္။ တမာလိန္ရဲ႕ ေျမးရဲ႕ေျမး ဗာဗာက အိႏၵိယကို ၀င္တိုက္ၿပီး မဂိုမင္းဆက္ကို ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ မဂိုမင္းေတြဟာ အမွန္တကယ္ပဲ အိႏၵိယအားလံုးနီးနီးကို သိမ္းယူၿပီး တစ္ဆယ့္ရွစ္ရာစုႏွစ္၀က္အထိ အာဏာကို ဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ၾကပါတယ္။

သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ ကမၻာကိုလႊမ္းမိုးႏိုင္သူေတြဟာ အမ်ားႀကီးေအာင္ျမင္ၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီလို ငါ့ထက္သာ လူမွာမရွိ ဆိုတဲ့ လူထဲမွာေတာ့ မဟာအဲလီဇန္ဒါ ၊ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ ၊ နပိုလီယန္ဗိုနာဗက္နဲ႔ အေဒါ့ဖ္ဟစ္တလာတို႕က အထင္ရွားဆံုးျဖစ္ပါတယ္။

GENGHIS KHAN

ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ ေခၚ ေမာင္ဂို ေအာင္ႏိုင္သူႀကီးဟာ ခရစ္ႏွစ္ ၁၁၆၂ ေလာက္က ေမြးဖြားသူျဖစ္တယ္။ သူ႔ဖခင္က ေမာင္ဂိုေခါင္းေဆာင္ငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ သူ႔သားကို သူႏိုင္လိုတဲ့ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္ကိုယူၿပီး ေတမုဂ်ိန္လို႔ ေခၚပါတယ္။ ေတမုဂ်ိန္ ၉ႏွစ္သားအရြယ္ေရာက္ေတာ့ ရန္သူမ်ိဳးတူစုတစ္စုက လာသတ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ က်န္ရစ္တဲ့ မိသားစုက ပုန္းေအာင္းၿပီး ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ ဆင္းေတာင့္ ဆင္းရဲေနခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလိုအစမေကာင္းတဲ့အျပင္ ျပန္မေကာင္းမွီအခ်ိန္ဟာ ပိုလို႔သာဆိုးခဲ့တယ္။ လူလားေျမာက္စမွာ ရန္သူမ်ိဳးတူစုကဖမ္းၿပီး ထြက္မေျပးႏိုင္ေအာင္ လည္ပင္းမွာ သစ္သားျပားႀကီးတစ္ခုကို အေပါက္ေဖာက္ၿပီး ေကာ္လာ တပ္ေပးထားတာကို ခံရတယ္။ ဘာဆိုဘာမွ ေကာင္းဖို႔အလားအလာမရွိ ၊ အက်ဥ္းသားဘ၀ ၊ စာမတတ္ ၊ ပတ္လည္မွာလည္း လူသူ စိုက္ခင္းပ်ိဳးခင္းမရွိ အဲဒီကမွစ ကမၻာမွာ တန္ခိုးအႀကီးဆံုးပုဂ္ဂိုလ္ ျဖစ္လာပါတယ္။

သူ႔တက္လမ္းဟာ အက်ဥ္းသားဘ၀က ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ျခင္းက စတယ္။ အနီးအနားမွာေနတဲ့ ဖခင္ရဲ႕မိတ္ေဆြ ၊ ေသြးသားေတာ္စပ္တဲ့ အႀကီးအကဲ ေတာ့ဂရီလ္ဆီမွာ ခိုလံႈရင္း ေမာင္ဂိုမ်ိဳးတူစုေတြ မျပတ္ေအာင္သတ္ၾက ၊ ျဖတ္ၾကတဲ့အထဲက ေတမုဂ်ိန္ဟာ တျဖည္းျဖည္း ထိပ္ကိုတိုက္ခိုက္ရင္း ေရာက္လာပါတယ္။

ေမာင္ဂိုမ်ိဳးတူစုေတြဟာ အင္မတန္ျမင္းစီးေတာ္ၿပီး ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕စရာ စစ္သူရဲေတြျဖစ္တယ္။ သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ သူတုိ႔က တရုတ္ေျမာက္ပိုင္းကို ရုတ္တရက္မၾကာခဏ ၀င္ေရာက္လုယက္ ဖ်က္ဆီးတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတမုဂ်ိန္ ဘုန္းတန္ခိုး မႀကီးထြားမီက မ်ိဳးတူစုအခ်င္းခ်င္း တိုက္ခိုက္ေနၾကတာနဲ႔ ေမာပန္း အင္အားယုတ္ေလ်ာ့ေနပါတယ္။ စစ္အားသာျခင္း အသာတၾကည္ ေျပာေဟာေဖ်ာင္းဖ်ျခင္း ရက္စက္စရာရွိရင္ မညွာမတာ ရက္စက္ျခင္း ၊ စည္းရံုးႏိုင္စြမ္းရွိျခင္းေတြေၾကာင့္ ေတမုဂ်ိန္က မ်ိဳးတူစုအားလံုးကုိ သူ႔လက္ေအာက္မွာ စုစည္းမိေအာင္လုပ္တယ္။ ၁၂၆၀ ျပည့္မွာ ေမာင္ဂို အႀကီးအကဲေတြ အားလံုးက သူ႔ကို စၾက၀ဠာဧကရာဇ္ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္အျဖစ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ၾကပါသည္။

ဂဲန္ဂ်စ္ခန္စုစည္းထားေသာ သိပ္ႀကီးမားတဲ့ စစ္ယႏၱရားႀကီးနဲ႔ အနီးအနားႏိုင္ငံေတြကို တိုက္ခိုက္ေရးစပါေတာ့တယ္။ အေနာက္ေျမာက္တရုတ္ ၊ ရုရွႏိုင္ငံနဲ႔ အေနာက္တရုတ္ ခ်င္ဧကရာဇ္ႏိုင္ငံေတြကို စတင္တိုက္ခိုက္တယ္။ ဒီလိုတိုက္ခုိက္ဆဲမွာပဲ ပါရွနဲ႔ ဗဟိုအာရွမွာ အေတာ္က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ရွင္ ခြာရက္စံရွား မုဟမစ္နဲ႔ အျငင္းခံုျဖစ္ၾကတယ္။ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္က ခြာရက္စံရွားကို သြားေရာက္တိုက္ခိုက္တယ္။ ဗဟိုအာရွနဲ႔ ပါရွကိုေခ်မႈန္းၿပီး ခြာရက္စံရွားရဲ႕ လက္နက္ႏိုင္ငံကို အၿပီးတိုင္ ဖ်က္ဆီးပစ္လုိက္ပါသည္။ ေမာင္ဂိုစစ္သည္ေတြ ရုရွကို တိုက္ခိုက္ဆဲ ဂဲန္ဂ်စ္ခန္ကိုယ္တိုင္ အာဖဂန္နီစတန္နဲ႔ ေျမာက္အိႏၵိယကို ၀င္ေရာက္ လုယက္တို္က္ခိုက္သည္။ ေမာင္ဂိုလ်ကို ၁၂၂၅ ခုမွာ ျပန္ေရာက္လာၿပီး ၁၂၂၇ မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။

မ} အလြန္သေဘာက်ေသာ ႏိုင္ငံျခားစစ္သူရဲေကာင္းႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ သူ၏အေၾကာင္းအရာ ကိုေဖာ္ျပခ်င္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခုလိုေဒါက္တာသန္းထြန္း၏ ေက်ာ္စြာ ၁၀၀ ဒုတိယတြဲ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ သူ၏သားမ်ားအေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေရးပါအံုးမည္။